Zasady ogólne prawa administracyjnego

Cze­ść! Tym razem wra­ca­my do pod­staw i oce­nia­my jak wyglą­da­ją zasa­dy ogól­ne pra­wa admi­ni­stra­cyj­ne­go. Szcze­gól­nie, że w tym przy­pad­ku spra­wa nie jest zbyt jed­no­znacz­na…

W skład pra­wa admi­ni­stra­cyj­ne­go wcho­dzą nor­my mate­rial­ne, ustro­jo­we i pro­ce­so­we. Mate­rial­ne to te, któ­re mówią jaki organ i w jaki­ch oko­licz­no­ścia­ch dzia­ła, pro­ce­so­we okre­śla­ją jak dzia­ła, a ustro­jo­we kształ­tu­ją struk­tu­rę orga­nu – to tak w dużym uprosz­cze­niu. Jest to o tyle istot­ne, że jedy­nie nor­my pro­ce­so­we mają usta­lo­ne zasa­dy ogól­ne (tzw. zasa­dy ogól­ne z KPA – Kodek­su Postę­po­wa­nia Admi­ni­stra­cyj­ne­go. I dla­te­go, na potrze­by tego tek­stu, przed­sta­wię zasa­dy ogól­ne wła­śnie z norm pro­ce­so­wy­ch pra­wa admi­ni­stra­cyj­ne­go.

Poni­żej zasa­dy ogól­ne KPA, wraz z ich krót­kim omó­wie­niem.
  • zasa­da pra­wo­rząd­no­ści – orga­ny admi­ni­stra­cji publicz­nej dzia­ła­ją na pod­sta­wie prze­pi­sów pra­wa, więc i decy­zje muszą być opar­te na usta­wa­ch, a prze­strze­gać tego ma organ pro­wa­dzą­cy postę­po­wa­nie;
  • zasa­da praw­dy obiek­tyw­nej – orga­ny podej­mu­ją wszel­kie nie­zbęd­ne kro­ki do dokład­ne­go wyja­śnie­nia sta­nu fak­tycz­ne­go i orga­ny nie są zwią­za­ne wnio­ska­mi stron;
  • zasa­da czu­wa­nia nad inte­re­sem stro­ny i inny­ch osób bio­rą­cy­ch udział w postę­po­wa­niu – obo­wią­zek nale­ży­te­go infor­mo­wa­nia stron o oko­licz­no­ścia­ch fak­tycz­ny­ch i praw­ny­ch, jakie zaist­nia­ły w postę­po­wa­niu;
  • zasa­da czyn­ne­go udzia­łu stro­ny w postę­po­wa­niu – organ ma obo­wią­zek zapew­nić stro­nie czyn­ny udział w każ­dym sta­dium oraz umoż­li­wić jej wypo­wie­dze­nie się, co do zebra­ny­ch dowo­dów i mate­ria­łów;
  • zasa­da pisem­no­ści – co do zasa­dy spra­wy nale­ży zała­twiać w for­mie pisem­nej. Nie tyl­ko cho­dzi tutaj o decy­zję, ale i inne czyn­no­ści w toku postę­po­wa­nia;
  • zasa­da dwu­in­stan­cyj­no­ści – wyni­ka wpro­st z KPA. Organ odwo­ław­czy nie wery­fi­ku­je decy­zji wyda­nej w I instan­cji, a sam ponow­nie roz­po­zna­je spra­wę;
  • zasa­da sądo­wej kon­tro­li legal­no­ści decy­zji – na wyda­ną decy­zję moż­na zło­żyć skar­gę do sądu admi­ni­stra­cyj­ne­go z powo­du jej nie­zgod­no­ści z pra­wem;
  • zasa­da trwa­ło­ści decy­zji – co do zasa­dy, decy­zje, od któ­ry­ch nie słu­ży już odwo­ła­nie są osta­tecz­ne. Wyjąt­kiem jest: uchy­le­nie, zmia­na, stwier­dze­nie nie­waż­no­ści;
  • zasa­da szyb­kie­go postę­po­wa­nia – wg KPA spra­wy zała­twia się co do zasa­dy nie­zwłocz­nie;
  • zasa­da nakła­nia­nia do ugo­dy – organ ma obo­wią­zek nakła­nia­nia stron do pod­ję­cia ugo­dy, jeże­li tyl­ko jest ku temu szan­sa;
  • zasa­da prze­ko­ny­wa­nia – orga­ny admi­ni­stra­cyj­ne mają obo­wią­zek wyja­śniać stro­nom zasad­no­ść prze­sła­nek, z jaki­ch sko­rzy­sta­ły przy zała­twia­niu spra­wy;
  • zasa­da pogłę­bio­ne­go zaufa­nia oby­wa­te­li do orga­nów pań­stwa – w kon­tek­ście pro­wa­dze­nia postę­po­wa­nia w spo­sób, któ­ry zapew­nia zaufa­nie do pań­stwa;
  • zasa­da uwzględ­nia­nia inte­re­su spo­łecz­ne­go i słusz­ne­go inte­re­su oby­wa­te­li – KPA stoi na sta­no­wi­sku prze­wa­gi inte­re­su spo­łecz­ne­go nad indy­wi­du­al­nym.

Tym samym, zasa­dy ogól­ne KPA odno­si się tak­że ogól­nie do pra­wa admi­ni­stra­cyj­ne­go. Ze wzglę­du na to, że tyl­ko one są w spo­sób dokład­ny usys­te­ma­ty­zo­wa­ne.

>Zagadnienie opracowane na podstawie: Prawo administracyjne, pod redakcją Jana Bocia, Kolonia Limited 2010.<
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial